Kort birt með góðfúslegu leyfi Landhelgisgæslunnar.

Samkvæmt legu landsins mætti búast við að hér væri íshafskuldi á miðunum, lítil frumframleiðsla sjávargróðurs og því lítið líf í sjónum en því er öðru nær. Skýringanna er að leita í kerfi hafstrauma við Íslandsstrendur. Sjórinn iðar af lífi vegna þess að hér verða skil milli hlýrra strauma Norður-Atlantshafsins og hins jökulkalda sjávar sem berst norðan úr íshafi. Hlýr golfstraumurinn kemur að landinu úr suðvestri og berst um allt hafið suður af landinu. Hann leitar svo norður meðfram vesturströndinni og beygir síðan austur með norðurströndinni. Út af Vesturlandi og Norðurlandi mætir hann köldum pólstraumnum og blandast honum og það gerist einnig suðaustur af landinu. Þá berast um leið næringarefni úr dýpri lögum sjávar er styðja frumframleiðsluna við yfirborðið, þannig að þörungagróður verður mikill sem aftur er æti fyrir allt dýralíf. Hafstraumarnir styrkja þannig fæðukeðjuna í hafinu og án þeirra mætti búast við að hér væri ördeyða.

Myndirnar hér á síðunni sýna þau mið sem sótt var á í veiðum nokkurra mikilvægra tegunda árið 2005. Þær voru fengnar með góðfúslegu leyfi sérfræðinga á Hafrannsóknastofnun. Nýjustu skýrslu um ástand fiskistofna og veiðisvæði má nálgast á vef stofnunarinnar, sjá: 

Nýjasta Ástandsskýrsla Hafró

Þorskmiðin
Myndin hér á eftir sýnir veiðisvæði þorsks við Ísland 2005. Miðað er við tonn af afla á fermílu og gefa tölurnar við litaskalann það til kynna. Þorskmiðin eru allt í kringum landið og þekkt eru afar gjöful mið svo sem Halamið, Lónsdjúp, Kolluáll og miðin undan Dyrhólaey. Næst landi er veitt með handfærum, dragnót, netum og línu en utar með botnvörpu. Góð mið og sóknarþungi fara saman.

Ýsumiðin
Myndin hér á eftir sýnir veiðisvæði ýsu 2005. Miðað er við aflatonn á fermílu og gefa tölurnar við litaskalann það til kynna. Ýsumiðin eru allt í kringum landið en þó einna síst norðaustur af landinu. Á kortinu sjást gjöful mið undan Garðskaga, í Kolluál  og vestur af Bjargtöngum. 

Gullkarfamiðin
Myndin hér á eftir sýnir veiðisvæði gullkarfa 2005. Miðað er við tonn á fermílu og gefa tölurnar við litaskalann það til kynna. Gullkarfamiðin eru einkum í landgrunnskantinum og mest er sótt og veitt djúpt suðvestur af Reykjanesi, t.d. í Skerjadýpi. Karfinn er hins vegar lítið sem ekkert veiddur fyrir norðan og austan. 

Grálúðumiðin
Myndin hér á eftir sýnir veiðisvæði grálúðu við Ísland 2005. Miðað er við tonn á fermílu og gefa tölurnar við litaskalann það til kynna. Grálúðumiðin eru á víð og dreif í landgrunnskantinum en hún veiðist ekki nálægt landi. Þekktasta og gjöfulasta svæðið er svonefnt Hampiðjutorg djúpt vestur af Bjargtöngum. Að öðru leyti fæst grálúðan mest í Norðurkanti og landgrunnskantinum austur af landinu. Hún er langmest veidd í botntroll.

Skarkolamiðin
Myndin hér á eftir sýnir veiðisvæði skarkola 2005. Miðað er við tonn á fermílu og gefa tölurnar við litaskalann það til kynna. Skarkolamiðin eru meðfram allri strandlengju Íslands en mest er veitt á sunnanverðum Faxaflóa, vestur af Reykjanesi, út af norðanverðu Snæfellsnesi og svo heldur dýpra undan Vestfjörðum en einnig eru gjöful mið skammt vestan Hornafjarðar. Næst landi er kolinn mest veiddur í dragnót en fjær landi í botntroll.

Humarmiðin
Myndin hér á eftir sýnir veiðisvæði humars 2005. Miðað er við tonn á fermílu og gefa tölurnar við litaskalann það til kynna. Humarmiðin eru eingöngu suður af landinu og ná austan frá Stokksnesi og vestur fyrir Reykjanes en mest veiðist við Vestmannaeyjar, í Meðallandsbug og skammt austan við Ingólfshöfða.

Síldarmiðin
Myndin hér á eftir sýnir veiðisvæði íslensku sumargotssíldarinnar 2005. Miðað er við tonn á fermílu og gefa tölurnar við litaskalann það til kynna. Síldarmiðin eru út af Austur- og Suðurlandi, svo og út af sunnanverðu Vesturlandi en mest veiddist á haustvertíðinni 2005 í Héraðsdjúpi, Papagrunni og Litla-Djúpi fyrir austan og í Kolluál og Jökuldjúpi fyrir vestan. 

Kolmunnamiðin
Myndin hér á eftir sýnir veiðisvæði kolmunna hjá íslenskum skipum 2005. Miðað er við tonn á fermílu og gefa tölurnar við litaskalann það til kynna. Kolmunni veiðist mest á hryggnum milli Færeyja og Íslands og því í lögsögu beggja landanna, en einnig veiddist mikið á kantinum við Papagrunn og Hvalbaksgrunn.

Uppfært í júlí 2007